Bewaren is uitstellen

Waarom niets echt weggaat

Bewaren klinkt onschuldig.
Als iets goed doen.

Alsof je iets veiligstelt.
Alsof je er goed voor zorgt.

Wat bewaren doet

Iets blijft.

Niet hier.
Maar ergens anders.

In een doos.
In een kast.
In een map.

Geen beslissing

Er wordt niets besloten.

Niet weg.
Niet houden.

Alleen:

bewaren.

Wat dat betekent

Bewaren is geen keuze.

Het is het uitstellen van een keuze.

Alles blijft mogelijk

Misschien heb ik het nog nodig.
Misschien hoort het ergens bij.
Misschien komt het ooit van pas.

Zolang het bewaard wordt, blijft alles open.

Geen einde

En wat open blijft, eindigt niet.

Het verdwijnt niet.

Het verschuift.

Opruimen lijkt te gebeuren

De ruimte wordt leger.

Het oog rust.

Maar de beslissing is niet genomen.

Wat blijft bestaan

Niet het object alleen.

Maar de mogelijkheid.

En die vraagt niets.
Behalve blijven.

No-nonsense nalaten

Achter jezelf opruimen betekent hier:

niet bewaren
maar besluiten

Dit kan weg. Punt.

Wat hier zichtbaar wordt

Bewaren lijkt zorgen.

Maar vaak is het uitstellen.

En wat wordt uitgesteld, blijft.